ในวินโดวส์วิสต้าไมโครซอฟท์ได้ทำการเพิ่มเติมคุณสมบัติใหม่ๆ เข้าไปอีกหลายอย่างเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานให้ดียิ่งขึ้น และหนึ่งในนั้นก็คือคุณสมบัติที่ชื่อว่า Windows ReadyBoost ซึ่งเป็นเทคนิคที่ช่วยเพิ่มประสิทธิในการทำงานของวินโดวส์วิสต้า

ReadyBoost ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพได้อย่างไร
หากเราต้องการรู้ว่า ReadyBoost ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานให้กับวินโดวส์วิสต้าได้อย่างไร เราก็ต้องมาทำความรู้จักกับคุณสมบัติ Superfetch ในวินโดวส์วิสต้ากันก่อน

Superfetch เป็นคุณสมบัติที่มีมากตั้งแต่สมัยวินโดวส์เอ็กซ์พีแล้ว แต่ว่าในวินโดวส์เอ็กซ์พีจะเรียกว่า Prefetch และพอมาอยู่ในวินโดวส์วิสต้าก็ได้รับการปรับปรุงให้ทำงานได้ดียิ่งขึ้นก็เลยเรียกกันซะใหม่ว่า Superfetch

หน้าที่ของคุณสมบัติที่ขื่อว่า Prefetch ก็คือช่วยเพิ่มความเร็วในการเรียกแอพพิลเคชันขึ้นมาทำงาน โดย Prefectch นี้จะทำการอ่านค่าที่จำเป็นต่อการเข้าถึงไฟล์ .EXE ของแอพพลิเคชันแต่ละตัวมาเก็บไว้ก่อน จะว่าไปก็เหมือนกับการทำงานอินเด็กซ์ที่ช่วยให้เราค้นหาสิ่งที่ต้องการได้อย่างรวดเร็๋ว

ถ้าตอนนี้คุณกำลังใช้ Windows XP อยู่ก็ให้คุณลองเข้าไปดูที่ โฟลเดอร์ C:\WINDOWS\Prefetch ดูครับ คุณก็จะเห็นว่ามีรายชื่อไฟล์ .EXE มากมายที่ถูกบันทึกไว้ที่นี่โดยมีตัวเลขฐานสิบหกต่อท้าย .EXE แล้วค่อยลงท้ายด้วย .pf อีกที ซึ่งไฟล์เหล่านี้มันจะถูกสร้างขึ้นมาเมื่อเราทำการเรียกใช้แอพพลิเคชันแต่ละตัวในครั้งแรก และเมื่อเราทำการเรียกแอพพลิเคชันเดิมในครั้งต่อๆ ไปวินโดวส์ก็จะสามารถอ่านข้อมูลจากไฟล์ .pf เหล่านี้เพื่อชี้ไปยังตำแหน่งที่แท้จริงของแอพพิเคชันทำให้แอพพลิเคชันสามารถถูกโหลดขึ้นมาใช้งานได้อย่างรวดเร็ว

และนอกจากไฟล์ .pf เหล่านี้แล้วในโฟลเดอร์ C:\WINDOWS\Prefetch ก็ยังมีไฟล์ที่ชื่อว่า Layout.ini อยู่อีกหนึ่งไฟล์ ซึ่งนี่ก็เป็นไฟล์ที่สำคัญเช่นกันมันเป็นเหมือนอินเด็กซ์ของวินโดวส์ทั้งระบบเลยทีเดียว เพราะภายในไฟล์นี้จะบอกเลยว่ามีไฟล์อะไรอยู่ที่โฟลเดอร์ไหนบ้างและมันยังเรียงลำดับตามความสำคัญและการใช้งานอีกด้วย ซึ่งการชี้ตำแหน่งอย่างชัดเจนเช่นนี้จะทำให้วินโดวส์เอ็กซ์พีสามารถเข้าถึงไฟล์ต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนในวินโดวส์วิสต้านั้น Prefetch ได้ถูกพัฒนาไปอีกขั้นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานให้กับตัววินโดวส์เอง ในวินโดวส์วิสต้าก็ยังคงมีโฟลเดอร์ C:\WINDOWS\Prefetch  อยู่เช่นเดิมและก็ยังมีบรรดาไฟล์ .pf และไฟล์ Layout.ini อยู่เหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมขึ้นมาก็จะมีไฟล์ที่ลงท้ายด้วย .db ซึ่งเป็นฐานข้อมูลเล็กๆ ที่ใช้เก็บข้อมูลการเรียกใช้งานแอพพิเคชันต่างๆ

Windows ReadyBoost
Windows ReadyBoost นั้นเป็นการนำหน่วยความจำประเภทแฟลชไดรฟ์ทั้งหลายไม่ว่าจะเป็น USB Flash Drive หรือพวก Flash Memory ทั้งอย่าง SD Card, MMC, xD Card และ Compact Flash มาใช้เป็นหน่วยความจำแคชโดยจะทำงานร่วมกับคุณสมบัติ Superfetch

แต่ไม่ใช่ว่าอุปกรณ์แฟลชเมมโมรี่หรือแฟลชไดรฟ์ทั้งหลายจะนำมาใช้ทำ ReadyBoost ได้นะครับ มันมีข้อกำหนดโดยพื้นฐานอยู่บ้างว่า แฟลชไดรฟ์ที่ใช้ควรจะมีอินเทอร์เฟซแบบ USB 2.0 และมีความเร็วในการอ่านข้อมูลแบบสุ่มขนาด 4KB ต้องมีค่า throughput ไม่น้อยกว่า 2.5MB/sec และในการเขียนข้อมูลแบบสุ่มขนาด 512KB ต้องมีค่า throughput ไม่น้อยกว่า 1.75MB/sec ซึ่งคุณสมบัติพวกนี้วินโดวส์วิสต้าจะทำการตรวจสอบแฟลชไดรฟ์ที่นำมาใช้ให้เราเองโดยอัตโนมัติ

มีคำแนะนำอยู่ว่าถ้าคุณใช้อุปกรณ์อย่างพวก SD Card, xD Card, Compact Flash หรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันต้องผ่าน Card Reader แบบ External ที่ต้องต่อผ่านพอร์ต USB อีกที อย่างนี้ไม่ควรใช้ แต่ถ้า Card Reader ของคุณเป็นแบบ Internal ที่ต่อเข้ากับคอนเน็ตเตอร์บนเมนบอร์ดโดยตรงอย่างนี้ก็พอจะใช้ได้ เพราะถ้าเป็นแบบ External บางครั้งความเร็วมันจะไม่ได้ และอาจจะมีปัญหาในการกำหนดตำแหน่งของชื่อไดรฟ์ปลายทางในการสร้าง Virtual Memory อีกด้วย

แต่ถ้าใครใช้คอมพิวเตอร์แบบโน้ตบุ๊กและมีพวกสล็อตสำหรับใส่พวก SD Card, xD Card, Compact Flash หรือ Memory Stick อยู่ในตัวคุณก็สามารถใช้ได้ครับ และผมก็ทดสอบแล้วว่ามันใช้ได้จริง แต่ก็ต้องไม่ลืมว่าหน่วยความจำแฟลชของคุณจะต้องมีความเร็วในการทำงานที่สูงพอด้วยนะครับ

ขั้นตอนการใช้งาน Windows ReadyBoost

 
ขั้นตอนที่ 1 นำ USB Drive เสียบในช่อง USB จากนั้นจะมีหน้าจอ AutoPlay ปรากฏขึ้นมาดังรูป ให้เราเลือกที่คำสั่ง Speed up my system (แต่ถ้าใส่ USB Drive แล้วไม่มี AutoPlay ก็ให้เข้าไปที่ไอคอน Computer แล้วเข้าไปคลิกขวาที่ไอคอนของ Flash Drive จากนั้นเลือกไปที่แท็ป ReadyBoost)

ถ้า USB Drive ของคุณช้าเกินไปก็จะมีข้อความเตือนว่าใช้ไม่ได้ครับ

ขั้นตอนที่ 2 วินโดวส์จะทำการเปิดหน้าจอ Properties ของ USB Drive ขึ้นมาโดยจะทำการเปิดไปที่แท๊ป ReadyBoost จากนั้นให้เราคลิกไปที่หัวข้อ Use this Device

ขั้นตอนที่ 3 ทำการปรับค่าพื้นที่ที่ต้องการสร้าง Virtual Memory (แต่ส่วนมากวินโดวส์จะเลือกให้เองโดยอัตโนมัติ ถ้าเราคิดว่าน้อยไปเราก็สามารถกำหนดให้เป็นค่าสูงสุดก็ได้) แล้วคลิกที่ปุ่ม OK เป็นอันเสร็จ

ถ้าเราเปิดเข้าไปดูใน USB Drive เราก็จะพบกับไฟล์ที่ชื่อว่า ReadyBoost ที่มีขนาด 1.38GB (ขนาดของไฟล์ขึ้นอยู่กับการปรับแต่ง)

วิธีการก็มีง่ายๆ แค่นี้ครับ

บทความที่เกี่ยวข้อง

• No Related Post